ARTIKULU 9 DUT IZENA

Kaixo Friss naiz 7 urte ditut eta kalean nago bakarrik bizitzen. Nire familiak ez nau maite okupa bat nintzen etxean. Gau guztientan anesten dut familia bat daukadala, baina esnatzen naizenean hotzez dardarka nire ilusioak joatn dira. Ukraniakoa naiz eta ez naiz ezberdina neska guztiengandik, ez horixe. Horrela jarraituko banu, hilko nintzateke, benetan. Ez dut atsegin nire bizitza, gaur ere hotzez dardarka oheratuko naiz nire ohe ikustezinean, lurrean. Kaixo pasa da gaua, bueno asko pasa dira, iragarki bat egin nahiko nuke adoptatzeko, baina ez didate utziko eta ez dakit, uste dut dirua kostatzen duela eta ez daukat ezta zentimo tsite bat ere... Zergatik ni izan naiz abandonatua? Ai, ai begiak ixten zaizkit ezin dut gehio ez, ez daukat ener...

(Hortik minutu batzuetara hil zen)

LOS PREPARATIVOS

Cuando miré al otro lado de la calle, vi ami profesor y ese insólito árbol-semáforo que señalaba todas las órdenes posibles al mismo tiempo me pareció extraño que mi profesor no estuviera corrigiendo los examenes de lengua hemos hecho hoy. Pero ese árbol me parecío todavia más raro; ¿Por qué tendría tantos semáforos igual? ¿quizás porque así se veían mejor las direcciones. No lo sé, pero tampoco me picaba la curiosidad, asi que haciendome una coleta el moño crucé la carretera. En 12 pasos me encontré al lado de Jesús, mi profesor de euskera, (o en este caso de lengua) lee pregunté por qué no estaba en el cole y con su jesto de poner los ojos en blanco, se dio la vuelta y me dijo: ¡Tengo prisa! -Porque? -Por que tengo que preparar una cosa- Yo no le pregunté que cosa tenia que preparar, pero el me lo dijo: Vale, te lo diré, me han dicho a ver si puedo ayudar a preparar... El centenario de Miguel Hernandez.- Me dije ami misma baya turre. Y el, todo ilusionado, se fue dejandome a mí con el árbol loco que parecia de navidad.

ETXE SORGINDUA

Ezin nuen sinetsi ikusten ari nintzena. Etxe hartako leiho batetik makina bat liburu irten ari zen. Sorginkeria ote? Beste trikimailu bat liburu gejiago saltzeko? Etxeko jabea burutik eginda zegoela?... Jakinminaren jakinminez, hurbildu nintzen. Atea ireki nuen eta iiiiiiiiii!- a zer inkomodoa zen soinu hori. Etxe hori zaharra, itsusia eta, snif, snif, kirats askorekin su bat ijusi nuen goian, eskaileretatik igo nintzen eta, hara non, sorgin zahar bat agertu zen nire parean, korrika baiatu nintzen nire etxera. Gau hartan ezin izan nuen lorik egin. Hurrengo egunean nire lagunek erotu nintela pentsau zuten, baina, ni, ez nintzen horrela geratuko eta hauxe esan nien: Zuek hor geratu, baina, ni, banoa etxe songindu hartara. - Nire lagunek niiri segika jarriziren denak. Iritsi ginen, azkenean. Igo ginen eskaileretatik eta sorgina hor segitzen zuen oraindik, denak hurbildu ginen et galdetu genion zer ri zen hor esan zigun etxe hau bera zela eta gauza gustiak botatzen ari zela, bere etxean reforma bat egiteko. Gu, pixka bat deskolokatuak etxera joan ginen a zer bitxia, benetan.

ARGI DISTIRATSUAK

Txikia nintzela, gurasoek lagundu zidaten etxetxo hau egiten. Orain berrogeitahamar urte ditut eta, noski, oso gutxitan erabiltzen dut, baina gaur, bai, gaur erabili beharra izan dut. Gaur bolatxo zoragarri eta lagungarri honetan ezkutatu egin naiz. Atzo esan zidaten gaixotasun bat neukala. Ez dakit nola deitzen den, baina oraindik ez naiz garatu 11 urte dituen mutil bat naiz barrutik. Orduan gaur gaua pasatuko dut or nire adineko jendearekin, hau da, nire lehengusinakin: Ez nuen hain polita gogoratzen. Gaua pasa zen eta nire etxetxotik argi distiratsuak atera ziren. Inor ez da konturatu, baina ni bai. Hurrengo egunean nire lehengusinaek alde egin zuten korrika etxetik esanez:amaaaa! lehengusua oso aldatuta dago! Ispilura begiratu eta, hara, malkoak atera zitzaizkidan. Mutiko gazte-gazte bat nintzen, ez nekien nork egin zuen hori, baina mila aldiz eskerrak eman niskion zeruari.

FANTASMA

Viste una sabana blanca y vaga por tu casa. Con mucho disimulo, entra a tu cuarto oscuro.